A A
Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie / 20 – 27 września 2019

Antoni Kątski

Antoine de Kontski / źródło: Music Division, The New York Public Library (The New York Public Library Digital Collections)

 

 

 
 
UTWORY KAMERALNE
UTWORY NA FORTEPIAN

 

(27.10.1817 – 7.12.1899) także: Antoine de Kontski, pianista i kompozytor urodzony w Krakowie, zmarły w Iwaniczach k. Nowogrodu. Pochodził z licznej umuzykalnionej rodziny. Naukę muzyki rozpoczął pod okiem ojca, a następnie kontynuował w Szkole Głównej Muzyki w Warszawie (prawdopodobnie) oraz w Moskwie u Johna Fielda, Simona Sechtera i Sigismunda Thalberga. Pierwszy koncert dał już w wieku 4 lat, rozwijając dalej karierę pianistyczną na terenie Polski, Austrii, Węgier i Rosji jako cudowne dziecko. Wyjątkowo wcześnie pojawiły się także pierwsze próby i sukcesy kompozytorskie; w wieku 8 lat wydano jego pierwsze utwory: Taniec polski i anglez oraz Taniec polski i mazur.

Jako pianista występował przez całe życie, nie tylko w Europie, ale również poza jej granicami, m.in. w Hiszpanii, Portugalii, Niemczech, Austrii, a także USA, Australii, Nowej Zelandii, Indiach, Chinach czy Japonii. Oprócz recitali solowych, koncertował także często z bratem Apolinarym (skrzypkiem), głównie w Rosji, ale także w Polsce, Grecji, Turcji i Egipcie. Gra Kątskiego odznaczała się wybitną, wirtuozowską techniką, którą utrzymał do końca życia. Recenzenci wskazywali jednak zarówno na interesujące umiejętności interpretacyjne, jak i na powierzchowność jego gry.

Prowadził dodatkowo prywatną, dworską oraz akademicką działalność pedagogiczną; uczył gry na fortepianie księżniczkę pruską Ludwikę oraz był profesorem konserwatorium w Grand Rapids w Michigan, USA. Co więcej, wykazał się aktywnością na polu organizacji życia muzycznego, opracowując projekt reorganizacji lizbońskiego konserwatorium czy zakładając Towarzystwo Miłośników Muzyki Klasycznej w Petersburgu. Za swoją działalność otrzymał liczne nagrody i odznaczenia, m.in. Order Niepokalanego Poczęcia od króla Portugalii.

Spuściznę kompozytorską Antoniego Kątskiego stanowi ponad 400 utworów opusowanych. Znaleźć można wśród nich utwory na orkiestrę (m.in. symfonie, uwertury koncertowe i koncerty fortepianowe), na obsady kameralne oraz na fortepian solo. W tej ostatniej grupie większość stanowią miniatury: tańce, kaprysy, fantazje czy wariacje. Spod pióra twórcy wyszło także kilka utworów chóralnych, dzieła sceniczne oraz szkoła gry na fortepian L’indispensable du pianiste op. 100, będąca obowiązkowym podręcznikiem w konserwatoriach w Paryżu, Berlinie i Petersburgu.

Utwory Kątskiego mają w przeważającej części charakter salonowy. Przeważają w nich obiegowe środki techniczne i schematy formalne. Mimo to, kompozycje te zdobyły dużą popularność w całej Europie, o czym świadczą liczne wydania.

 

Źródło biogramu: Chechlińska Zofia, Kątski Antoni, w: Encyklopedia muzyczna PWM, Dziębowska Elżbieta (red.), t. 5, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1997, ss. 56-57.

 


ORGANIZATOR
WSPÓŁORGANIZATOR
PARTNERZY
PATRONI MEDIALNI
Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej
im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie
20 – 27 września 2019
Wszelkie Prawa Zastrzeżone 2018 Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki.
Instytut Muzyki i Tańca w Warszawie
Dofinansowano ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego