A A
Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie / 20 – 27 września 2019

Teodor Leszetycki

Quatre morceaux pour piano: op. 36; par Théodore Leschetizky; Hambourg: D. Rather (ca. 1890) / domena publiczna; źródło: Biblioteka Narodowa (Polona)

 

 

 
 
UTWORY NA FORTEPIAN

 

(22.06.1830 – 14.11.1915) pianista, pedagog i kompozytor urodzony w Łańcucie, zmarły w Dreźnie. Naukę rozpoczął pod okiem swojego ojca, nauczyciela muzyki w pałacu Potockich w Łańcucie, a następnie kontynuował w Wiedniu u Carla Czernego (gra na fortepianie) oraz u Simona Sechtera (kompozycja). Dodatkowo studiował filozofię na uniwersytecie wiedeńskim.

Pracę pedagogiczną jako nauczyciel fortepianu rozpoczął już w trakcie studiów. Udzielał następnie lekcji w Petersburgu dziewczętom z kół arystokracji rosyjskiej, był inspektorem muzycznym w Instytucie Solnym oraz prowadził klasę fortepianu w tamtejszym konserwatorium. Zawód pedagoga kontynuował później także w Wiedniu. Ucząc, kierował się szkołą Carla Czernego, jednak w pewnym stopniu przez siebie zmodyfikowaną. Zwracał dużą uwagę na interpretację dzieła muzycznego, nie traktując aspektów technicznych jako nadrzędnych. Jego credo artystyczne, zarejestrowane na cylindrze Edisona brzmiało: Nie gamami i tercjami podbija się serca ludzkie, lecz pięknem pieśni, głębią uczucia i szlachetnością tonu. Wykształcił m.in. takie postaci jak: Ignacy Jan Paderewski, Artur Schnabel, Osip Gabriłowicz, Ignacy Friedman, Benno Mojsiejewicz, Wincenty Adamowski, Aleksander Braiłowski, Ryszard Byk, Antoni Dobkiewicz, Bolesław Domaniewski, Seweryn Eisenberger, Wojciech Gawroński, Alfred Grünefeld, Mark Hamburg, Mieczysław Horszowski, Katarzyna Jaczynowska, Franciszek Łukasiewicz, Henryk Melcer, Helena Morsztyn, Elly Ney, Włodzimierz Pachulski, August Radwan, Paulina Szalitówna, Józef Śliwiński, Ignacy Tiegerman czy Paul Wittgenstein.

Karierę koncertującego pianisty rozpoczął już w wieku 10 lat. W późniejszym okresie prezentował się na estradach takich krajów jak Niemcy, Rosja, Anglia czy Polska. Występował nie tylko solo, ale również jako kameralista i dyrygent, współpracując między innymi z Henrykiem Wieniawskim, Leopoldem Auerem, Pablo Sarasatem i Eugènem Ysaÿe. Zachowały się pianolowe nagrania Leszetyckiego-pianisty, na których prezentuje muzykę Fryderyka Chopina, Wolfganga Amadeusza Mozarta, Léo Delibesa, Stephena Hellera oraz swoje własne kompozycje.

Na twórczość Leszetyckiego składa się ponad 50 utworów. Są to głównie miniatury fortepianowe, takie jak nokturny, romanse, impromptus, morceaux, arabeski, różnorakie tańce, a także etiudy i preludia. Utwory te zestawiane były często w cykle. Charakteryzuje je bogata wirtuozeria. Dodatkowo, spod pióra kompozytora wyszedł koncert fortepianowy oraz dwie opery.

 

Źródła biogramu: Lewandowska Bożena, Leszetycki Teodor, w: Encyklopedia muzyczna PWM, Dziębowska Elżbieta (red.), t. 5, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1997, s. 337, Fundacja Muzyki Polskiej.

 


ORGANIZATOR
WSPÓŁORGANIZATOR
PARTNERZY
PATRONI MEDIALNI
Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej
im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie
20 – 27 września 2019
Wszelkie Prawa Zastrzeżone 2018 Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki.
Instytut Muzyki i Tańca w Warszawie
Dofinansowano ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego