A A
Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie / 20 – 27 września 2019

Bolesław Woytowicz

Bolesław Woytowicz, 1937 r./ domena publiczna; źródło: Narodowe Archiwum Cyfrowe

 

 

 
 
 
UTWORY KAMERALNE
UTWORY NA FORTEPIAN

 

(5.12.1899 – 11.07.1980) kompozytor, pianista, pedagog i działacz muzyczny urodzony w Dunajowcach na Podolu, zmarły w Katowicach. Pochodził z rodziny o tradycjach muzycznych. Pierwszych lekcji muzyki udzielali mu ojciec i dziadek – organiści. Edukację muzyczną kontynuował w średniej szkole muzycznej w Kamieńcu Podolskim, a następnie kształcił się w Wyższej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie u Aleksandra Michałowskiego (fortepian) oraz Witolda Maliszewskiego, Felicjana Szopskiego, Romana Statkowskiego i Mieczysława Surzyńskiego (kompozycja). Studia te ukończył z najwyższym odznaczeniem w zakresie gry na fortepianie. Umiejętności kompozytorskie pogłębiał dodatkowo w Paryżu na stypendium u Nadii Boulanger.

Karierę koncertową rozpoczął bezpośrednio po studiach. Występował m.in. w krajach takich jak: Francja, Czechosłowacja, Austria, Szwajcaria, Włochy, Holandia, Wielka Brytania, Stany Zjednoczone oraz w krajach nadbałtyckich. Brał udział w I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina, zdobywając dyplom specjalny. W kolejnych latach sam zasiadał w jury tego oraz innych konkursów pianistycznych.

Jako pedagog pracował najpierw w macierzystej uczelni warszawskiej, prowadząc zajęcia z teorii muzyki i gry na fortepianie, później zaś w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach oraz w PWSM w Krakowie i Warszawie. Na uczelni w Katowicach zajmował również stanowiska kierownicze. Do jego uczniów należeli m.in.: Wojciech Kilar, Witold Szalonek, Józef Świder, Romuald Twardowski i Tadeusz Baird.

Był także aktywny na polu organizacji życia muzycznego. Działał m.in. w Stowarzyszeniu Młodych Muzyków Polaków w Paryżu, w Towarzystwie Wydawniczym Muzyki Polskiej, w Organizacji Ruchu Muzycznego oraz w Związku Kompozytorów Polskich. W trakcie II wojny światowej prowadził w Warszawie kawiarnię Salon Sztuki, skupiającej działalność koncertową i konspiracyjną środowiska muzycznego. Występowali w niej m.in.: Kazimierz Wiłkomirski, Eugenia Umińska, Irena Dubiska, Witold Lutosławski, Andrzej Panufnik, Zbigniew Drzewiecki, Jan Ekier, Ewa Bandurowska-Turska oraz Adam Didur. Działał również w Radzie Wyższego Szkolnictwa Artystycznego przy Ministerstwie Kultury i Sztuki, opracowując m.in. programy nauczania, był członkiem rady programowej wydawnictw na fortepian Polskiego Wydawnictwa Muzycznego, działał w Radzie Naukowej Towarzystwa im. Fryderyka Chopina oraz angażował się w prace edytorskie nad utworami fortepianowymi wielkich twórców, takich jak Ludwig van Beethoven czy Franz Liszt. Za swoją działalność uhonorowany został licznymi nagrodami, m.in.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odroczenia Polski.

Twórczość kompozytorska Woytowicza jest zróżnicowana tak pod względem obsadowym, jak i rozmiarowym. Dzieł orkiestrowych powstało niewiele. Znaleźć można wśród nich m.in symfonię i poemat żałobny. Na dzieła wokalne i wokalno-instrumentalne składają się kantaty oraz pieśni solowe i chóralne. W utworach tych wykorzystane zostały teksty takich autorów jak: Jarosław Iwaszkiewicz, Tadeusz Żakiej, Jan Gałkowski czy Aleksander Puszkin. Wśród kompozycji kameralnych dominują obsady smyczkowe z ewentualną obecnością fortepianu lub organów. Wykorzystywane w tej grupie gatunki to m.in.: kwartet smyczkowy, sonata i różne miniatury. Utwory fortepianowe to zaś głównie miniatury o charakterze tanecznym i nietanecznym. Spod pióra kompozytora wyszedł także balet oraz prace poświęcone muzykom, edukacji oraz życiu muzycznemu.

Estetyka twórczości Woytowicza ukształtowała się pod wpływem francuskiego neoklasycyzmu, z którym twórca zetknął się podczas studiów u Nadii Boulanger. Jego dzieła charakteryzuje oszczędność środków, logika i dyscyplina formalna oraz skłonność do polifonizacji. W utworach kompozytora odnaleźć można również elementy programowości.

 

Źródło biogramu: Bolesławska-Lewandowska Beata, Woytowicz Bolesław, w: Encyklopedia muzyczna PWM, Dziębowska Elżbieta (red.), t. 12, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 2012, ss. 260-263.

 


ORGANIZATOR
WSPÓŁORGANIZATOR
PARTNERZY
PATRONI MEDIALNI
Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej
im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie
20 – 27 września 2019
Wszelkie Prawa Zastrzeżone 2018 Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki.
Instytut Muzyki i Tańca w Warszawie
Dofinansowano ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego