A A
Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie / 20 – 27 września 2019

Roman Statkowski

Immortelles: Pages intimes: pour le piano: Op. 19. Book 2, par Roman Statkowski; Willcocks & Co. (ok. 1900) / źrodło: Biblioteka Narodowa (Polona)

 

 

 
 
UTWORY KAMERALNE
UTWORY NA FORTEPIAN

 

(24.12.1859 – 12.11.1925) kompozytor i pedagog urodzony w Szczypiornie k. Kalisza, zmarły w Warszawie. Regularną edukację muzyczną odbywał w Instytucie Muzycznym w Warszawie pod okiem Władysława Żeleńskiego, pobierając lekcje harmonii, kontrapunktu i kompozycji oraz w konserwatorium w Petersburgu u Nikołaja Sołowjowa i Antoniego Rubinsteina (kompozycja) oraz u Nikołaja Rimskiego-Korsakowa (instrumentacja).

Działalność pedagogiczną rozpoczął po studiach, podejmując pracę nauczyciela w szkole muzycznej w Kijowie. Następnie piastował stanowisko profesora w Instytucie Muzycznym w Warszawie. Prowadził tam zajęcia z historii muzyki, dykcji, kompozycji oraz instrumentacji. W swojej pracy pedagogicznej zachęcał do przełamywania schematów i eksperymentowania. Wykształcił między innymi takich twórców jak: Piotr Perkowski, Michał Kondracki, Szymon Laks, Jan Maklakiewicz, Bolesław Szabelski, Apolinary Szeluto czy Bolesław Woytowicz. W Instytucie pełnił także funkcje członka Rady Pedagogicznej, inspektora oraz zastępcy dyrektora. Był dodatkowo kierownikiem warszawskiego oddziału składu fortepianów Hermana i Grossmana.

W twórczości Statkowskiego najliczniejszą grupę stanowią utwory przeznaczone na fortepian. Są to głównie miniatury taneczne i nietaneczne, utrzymane w gatunkach takich jak: mazurek, walc, oberek, preludium, impromptu i in. Licznie reprezentowane są także kompozycje kameralne, wśród których znaleźć można kwartety smyczkowe oraz utwory na skrzypce i fortepian. Komponował również dzieła orkiestrowe, jednak brak tutaj wielkich gatunków symfonicznych. Dodatkowo, spod pióra twórcy wyszła kantata, pieśni na głos z fortepianem, a także 2 opery.

Kompozycje Statkowskiego utrzymane są w estetyce późnoromantycznej. W wielu utworach dostrzegalna jest predylekcja kompozytora do liryzmu. Pomimo często salonowego charakteru jego miniatur instrumentalnych, nierzadko stawiają one wysokie wymagania techniczne wykonawcom. Dodatkowo, pobrzmiewają w tych utworach echa takich twórców jak Chopin czy Rachmaninow. Niekiedy, za pośrednictwem stosowanych efektów kolorystycznych, kieruje się Statkowski w stronę estetyki impresjonistycznej. Na gruncie muzyki kameralnej szczególnie zauważalne są charakterystyczne dla epoki romantyzmu manipulacje formą oraz materiałem tematycznym. Opery Statkowskiego swoim upostaciowaniem dramaturgicznym nawiązują do utworów Richarda Wagnera, budowaniem dynamiki narracji natomiast do Piotra Czajkowskiego. Pomimo niedostatków w librettach, oba dzieła zdobyły uznanie i nagrody.

 

Źródło biogramu: Chmara-Żaczkiewicz Barbara, Statkowski Roman, w: Encyklopedia muzyczna PWM, Dziębowska Elżbieta (red.), t. 10, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 2007, ss. 86-87.


ORGANIZATOR
WSPÓŁORGANIZATOR
PARTNERZY
PATRONI MEDIALNI
Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej
im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie
20 – 27 września 2019
Wszelkie Prawa Zastrzeżone 2018 Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki.
Instytut Muzyki i Tańca w Warszawie
Dofinansowano ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego