A A
Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie / 20 – 27 września 2019

Karol Mikuli

Karol Mikuli, fotograf nieznany, ok. 1880 / źródło: Muzeum Narodowe w Warszawie

 

 

 
 
UTWORY KAMERALNE
UTWORY NA FORTEPIAN

 

(20.10.1819 – 21.05.1897) pianista, kompozytor, dyrygent i pedagog urodzony w Czerniowcach, zmarły we Lwowie. Edukację muzyczną odbywał w Paryżu; był uczniem i asystentem Fryderyka Chopina oraz pobierał lekcje kontrapunktu i kompozycji u Napoléona-Henriego Rebera. Otaczał się tam także takimi postaciami jak: Alfred de Musset, Heinrich Heine, George Sand oraz Franz Liszt.

Prowadził działalność pedagogiczną początkowo nauczając gry na fortepianie w Czerniowcach, później zaś prowadząc w konserwatorium Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie wyższy kurs gry fortepianowej, wyższy kurs harmonii, kurs nauczycielski oraz zajęcia z zakresu form muzycznych, kontrapunktu, kompozycji, teorii muzyki i teorii rytmu. Na uczelni tej prowadził także zespoły instrumentalne i chóralne oraz pełnił funkcję dyrektora artystycznego. Otworzył również prywatną szkołę muzyczną, którą kierował aż do śmierci wraz z żoną – Stefanią Kluczenko. Wśród jego wychowanków znaleźli się m.in.: Raoul Koczalski, Ludwik Marek, Aleksander Michałowski, Stanisław Niewiadomski, Moritz Rosenthal, Mieczysław Sołtys, Helena Windakiewiczowa-Rogalska oraz Franciszek Neuhauser.

Jako pianista i dyrygent występował w takich ośrodkach jak: Bukareszt, Jassy, Kijów, Kiszyniów czy Lwów, a także na terenie Francji, Włoch, Austrii, Anglii i Polski. W repertuarze swoich koncertów umieszczał dzieła m.in. Giovanniego Battisty Pergolesiego, Josepha Haydna, Wolfganga Amadeusa Mozarta, Ludwiga van Beethovena, Mikołaja Gomółki, Stanisława Moniuszki, Fryderyka Chopina, Ignacego Feliksa Dobrzyńskego i Władysława Żeleńskiego. Wykazał się również aktywnością na polu edytorstwa muzycznego, wydał bowiem w oficynie Friedricha Kistnera w Lipsku 17-tomowy zbiór F. Chopin’s Pianoforte-Werke. Za swoją działalność uhonorowany został Krzyżem Rycerskim Orderu cesarza Austrii Franciszka Józefa I.

Na twórczość kompozytorską Mikulego składają się utwory fortepianowe, kameralne, pieśni chóralne i solowe oraz utwory na orkiestrę z dodatkiem głosów wokalnych. Pierwsza z wymienionych grup jest najliczniejsza. Znajdują się w niej miniatury o charakterze tanecznym i nietanecznym. Na fortepian stworzył kompozytor dodatkowo opracowania pieśni o proweniencji ludowej. Wśród kompozycji kameralnych obecne są utwory przeznaczone na skrzypce, klarnet, fortepian i fisharmonię (w różnych konfiguracjach), a także pieśni na głos i fortepian oraz dzieła na fortepian na 4 ręce. Komponując duże utwory wokalno-instrumentalne wypowiadał się m.in. za pośrednictwem takich gatunków jak msza i kantata. Korzystał z tekstów autorstwa Emanuela Geibela, Józefa Korzeniowskiego, Władysława Bełzy i in. Spod pióra twórcy wyszły dodatkowo transkrypcje utworów Fryderyka Chopina na obsady instrumentalne i wokalno-instrumentalne, a także muzyka do sztuk teatralnych autorów takich jak Vasile Alecsandri czy Józef Korzeniowski. Twórczość Mikulego utrzymana jest w estetyce romantycznej, a jego znaczenie dla muzyki polskiej zasadza się przede wszystkim w pielęgnowaniu Chopinowskiej tradycji pianistycznej.

 

Źródła biogramu: Pigła Włodzimierz, Mikuli Karol, w: Encyklopedia muzyczna PWM, Dziębowska Elżbieta (red.), t. 6, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 2000, ss. 263-264.

Kosińska Małgorzata, Karol Mikuli, na: https://culture.pl/pl/tworca/karol-mikuli (dostęp: 10.11.2018)

ORGANIZATOR
WSPÓŁORGANIZATOR
PARTNERZY
PATRONI MEDIALNI
Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej
im. Stanisława Moniuszki w Rzeszowie
20 – 27 września 2019
Wszelkie Prawa Zastrzeżone 2018 Międzynarodowy Konkurs Muzyki Polskiej im. Stanisława Moniuszki.
Instytut Muzyki i Tańca w Warszawie
Dofinansowano ze środków
Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego